کجای این جنگل شب پنهون می شی خورشیدکم

پشت کدوم سد سکوت پر می کشی چکاوکم

چرا به من شک می کنی من که منم برای تو

لبریزم از عشق تو و سرشارم از هوای تو

دست کدوم غزل بدم نبض دل عاشقمو

پشت کدوم بهانه باز پنهون کنم هق هقمو

گریه نمی کنم نرو آه نمی گشم بشین

حرف نمی زنم بمون بغض نمی کنم ببین

نوازشم کن و ببین عشق میریزه از نگام

صدام کن و ببین که باز  غنچه می دن ترانه هام

اگر چه من به چشم تو کم ام قدیمی ام گم ام

آتشفشان عشقمو  دریای پر تلاتم ام

گریه نمی کنم نرو آه نمی گشم بشین

حرف نمی زنم بمون بغض نمی کنم ببین

همیشه از نگاه تو با تو عبور می کنم

از این که عاشق توام حس غرور می کنم

دوباره با سلام تو تازه ی تازه می شوم

با نفس ساده ی تو غرق ترانه می شوم

با تو ستاره می شوم با تو ستاره می شوم با تو ...

از سایه های ملتهب همیشه می گریختم

با رفتن تو هر نفس بغض دوباره می شوم

ناجی شام شوکران با دل عاشقم بمان

به حرمت حضور تو چون تو یگانه می شوم

خانه به خانه دیدمت همچو فسانه دیدمت

خانه به خانه دیدمت همچو فسانه دیدمت

با تو ستاره می شوم با تو ستاره می شوم با تو ...

تا تونگاه مي كني كار من آه كردن است

 اي به فداي چشم تو اين چه نگاه كردن است