وقتی که تنگ غروب بارون به شیشه می زنه

همه غصه های دنیا توی سینه ی منه

توی قطره های بارون می شکنه بغض صدام

دیگه غیر از یه دونه پنجره هیچی نمی خوام

پشت این پنجره می شینم و آواز می خونم

منتظر واسه رسیدنت تو بارون می مونم

زیر بارون انتظارت رنگ تازه ای داره

منم عاشق ترم انگار وقتی بارون می باره

بعضی وقتها که میای سر روی شونه ام می زاری

تموم غصه هارو از دل مشن ور می داری

اما این فقط یه خوابه خواب پشت پنجره

وقت بیداری بازم غم می شینه تو حنجره

و اين رنج است ...